Mevrouw Meijer & de Jong

Jim de Jong is onlangs gestopt bij De Jonge de Jong op Katendrecht (zie ook artikel "Ik wilde doorgroeien en zij niet"). Daar waren wij al eens geweest en we waren toen behoorlijk onder de indruk van de creaties van de (inderdaad jonge) Jim de Jong. Bij Mevrouw Meijer was ik al een keer geweest (Jeroen nog niet) en ook dat was om over naar huis te schrijven, dus een samenwerkingsverband tussen die twee wekt de interesse.

We zijn er ongepland heen gegaan. We belden gistermiddag rond drieën en er bleek iemand te hebben afgezegd, anders zouden ze gewoon vol zitten.

Rond halfacht kwamen we binnen. Het was nog rustig. In de bediening stond onder andere de vriendin van Jim de Jong (wat ik ook alleen maar wist te herleiden uit haar naam die ik op de Facebook-pagina van Jim de Jong had zien staan). Er kwamen al vrij gauw meer mensen binnen (voor een deel vrienden en bekenden, zo leek het, of misschien ook vaste gasten van Mevrouw Meijer en/of De Jonge de Jong).

We begonnen de avond met een Riesling Sekt van Hubertus Reis, fris en droog (extra brut). Vervolgens kregen wij een amuse opgediend waarvan de presentatie erg leuk was: de serveerster kwam aanzetten met een eierdoosje. In het eierdoosje zaten twee eieren waarvan het kopje er zeer secuur was afgezaagd. In de schaal zat een romige mousse / crème van bloemkool met daarin knapperige 'croutons' van rauwe bloemkool. Erbovenop was haringkuit. De amuse was één van de lekkerste gerechtjes van de avond; fluweelzacht en romig.

Bij het tweede gerecht konden we kiezen uit twee wijnen. We kozen voor beaujolais. De details ervan zijn me ontschoten. Het was een krachtige, kruidige, maar toch zachte wijn die goed bij het voorgerecht paste. Dat voorgerecht was bijna een maaltijd op zich - een hele tafel vol met allerlei verschillende hapjes. Selderijsalade, grove pâté, eendenleverpâté, rillettes van varkensvlees met witte chocola (!) en roze peper, zelfgemaakte ham van Pepijn van Restaurant Eendracht, escargots met linzen, ingemaakte augurkjes, ingemaakte pepers (met o.a. kaneel). Persoonlijk was ik erg fan van de rilettes van varkensvlees met witte chocola en roze peper. Deze werden geserveerd als een soort bonbons, op bonbonpapiertjes. De combinatie hartig-zoet kan mij erg gelukkig maken, in dit geval zeker. Een verrassende combinatie met een geweldige smaak als resultaat. Het minste gerechtje vond ik de escargots met linzen, die vrij vlak van smaak was en waarvan ik het mondgevoel door de net te stevige, gelachtige structuur niet lekker vond.

Het volgende gerecht was gebrande makreel met nori, broccoli en flinterdunne 'carpaccio' van champignons. Erbij een 'vette' (bijna romige) witte wijn - Touraine van Les Trois Chênes (sauvignon blanc), onze favoriete wijn van deze avond. De makreel werd opgediend op een leisteen; een mooi gerecht om te zien. Goede vis die er door het branden mooi uitzag.

Eigenlijk dachten wij dat de makreel al het hoofdgerecht was, maar dat bleek een vergissing.

Na de vis volgde een kipbouillon als tussengerechtje. Een prima bouillon, maar de pastabolletjes die erin zaten waren saaie deegbolletjes. Zonder de pastabolletjes was de bouillon ook prima geweest.

De kipbouillon was een inleiding tot het hoofdgerecht waar kip de hoofdrol speelde: kiprollade en kipworst (van Franse boerenkip) met artisjokharten, blauwvoetjes en een soort snijbiet. Erbij in laagjes gegratineerde aardappel en in een piepklein bakje het 'kiphaasje'. De artisjokharten vond ik heel mooi geserveerd en ze waren zo niet direct herkenbaar als artisjokharten. De kiprollade was heerlijk mals en sappig, rijk aan smaak. De blauwvoetjes waren heftig aards van smaak. We hebben ze opgezocht en ze behoren tot de psilocybe-paddestoelen, oftewel hallucinerende paddo's. Psilocybine vervalt echter bij temperaturen hoger dan 60 graden, dus trippen zat er niet in. ;) Iemand die wel eens paddo's heeft gebruikt voor 'recreatieve doeleinden' zal waarschijnlijk moeite hebben met de smaak, omdat je lichaam na paddogebruik een instinctieve antipathie tegen de smaak opbouwt, maar persoonlijk vond ik ze zonder meer erg smakelijk.

Bij het hoofdgerecht dronken we Ruvei Barbera d'Alba 2008, een wijn uit Piemonte, Italië. Een fruitige, kruidige rode wijn.

Het nagerecht was het meest verrassende gerecht van de avond - een groentetoetje! Cheesecake van wortel en kervel, ijs van gele biet en mousse van pastinaak. Erbij een sausje van rode biet en framboos en een 'chipje' van rode biet. Ik moet zeggen dat dit dessert me wel een beetje angst inboezemde - ik ben niet de grootste groenteliefebber op aarde en ik houd niet van bieten en wortelen. Gelukkig sloeg de angst algauw om in verwondering en enthousiasme. Vooral de pastinaakmousse was bijzonder, maar ook de wortel-kervel-cheesecake was om je vingers bij af te likken. Dus vanaf nu wil ik nooit meer die flauwe mop horen over dat konijn en die worteltjestaart. Worteltjestaart is gewoon hartstikke lekker. :) Bij het dessert dronk Jeroen een tweede glas van de Riesling Sekt waarmee we waren begonnen. Ik dronk een witte wijn van Domaine de l'Aquedoc. De wijn staat me eerlijk gezegd niet heel erg meer bij, maar dat kan zijn omdat ik vooral in beslag werd genomen door het dessert.

Na dronk ik een kopje thee en Jeroen een amaretto. Erbij kregen we twee macarons die weliswaar heerlijk waren, maar die ik bijna niet meer weg kreeg omdat ik al zo vol zat.

Al met al hebben we bij Mevrouw Meijer & de Jong een heerlijke en soms verrassende avond gehad. Kan Jim de Jong niet gewoon bij Mevrouw Meijer blijven werken? Wat ons betreft een gouden duo.

Meijer & de Jong - Amuse
Meijer & de Jong - Amuse met haringkuit
Meijer & de Jong - Hapjes
Meijer & de Jong - Makreel
Meijer & de Jong - Bouillon
Meijer & de Jong - Kip & Artisjok
Meijer & de Jong - Wijn
Meijer & de Jong - Groentedessert
Meijer & de Jong - Macarons